|
Kookclub KOOKacht Koekange |
Good food memoriesHet komt wel eens voor dat tijdens een etentje iets voorvalt, waar je nog lang van kunt nagenieten. Is het niet het voortreffelijke voedsel of drank, dan zijn er misschien wel bijzondere omstandigheden rondom het eten die het nog lang heuglijk maken. Hieronder staan verhalen in die categorie.
Italiaanse avond verzorgd door Cucin@casaCucin@casa heeft op zaterdag 4 februari 2012 voor KOOKacht, met veel liefde voor Italië en haar keuken, een feestelijk diner aan huis verzorgd. Een speciale beleving, met authentieke gerechten uit geheel Italië in een bijzondere intieme sfeer. Genieten van een aaneenschakeling van bijzondere smaken van de beste kwaliteit in een informele sfeer, zoals de Italiaanse ‘cena’ (avondmaaltijd) bedoeld is! De menu’s zijn afgestemd op de seizoenen, met zoveel mogelijk biologische ingrediënten. Het vlees komt bijvoorbeeld van een biologische boerderij in Hengelo (Gld.) en de groenten, kruiden en (eetbare) bloemen uit de biologische moestuin van Verdandi, zorgboerderij te Loenen. Voor meer informatie zie www.cucinacasa.nl
Barbecue in de tuin bij Ineke en MeinardusNadat vorig seizoen de opening middels een barbecue goed was bevallen, hield op zaterdag 22 augustus 2009 KOOKacht weer een gezamenlijke barbecue in de tuin bij Ineke en Meinardus. De gastvrouw en gastheer zorgden voor de drank en de prettige omgeving, de overige stellen hadden allerlei gerechten voor op en naast de hete kooltjes gezorgd. Verschillende soorten salade en eigen gemaakt brood naast het smeulend vuurtje. Voor op het rooster onder andere zalm, tonijn, ontbeende en gemarineerde kippenpoten en lamsvlees.
Tapas workshop in restaurant de Huiskamer te AnsenOp donderdagavond 19 maart 2009 werd in restaurant de Huiskamer te Ansen een tapas workshop gehouden, waar alle leden van KOOKacht aan meededen. Ze waren daar niet alleen, in totaal deden 30 personen uit de wijde omgeving van Ansen mee. De avond begon omstreeks 19:00 met een ontvangst met koffie of thee. Daarna moest iedereen zijn/haar handen wassen en kreeg een schort voor.
De chef/eigenaar van de Huiskamer en een collega gaven vervolgens uitleg bij elk werkblad op de verschillende tafels wat daar gemaakt kon worden. Daartoe was de Huiskamer "over hoop gehaald" en verdeeld in vier sectoren. Een sector met koude en warme tapas, een sector met bijbehorende sauzen, een sector met gemengde salades en tot slot een sector met tapas van vis, schaal- en schelpdieren. De uitleg was een beetje krap met 30 personen rondom een werkblad, maar mocht je de uitleg gemist hebben, bij elke werkblad lag een geplastificeerd recept klaar.
Na de uitleg mocht iedereen voor zichzelf de verschillende recepten maken. Kijk voor de recepten op de website van de Huiskamer, daar staan ze uitgebreid beschreven. Omstreeks 21:00 had iedereen zijn of haar favoriete recepten gemaakt en kon begonnen worden met het bakken of frituren van een aantal van de gemaakte tapas. Dit werd overigens ook door een deel van de deelnemers uitgevoerd.
Nadat alles was afgebakken en op een aantrekkelijke display was klaargezet, kon iedereen "aanvallen". Uiteraard wanneer je zelf iets klaarmaakt, smaakt het natuurlijk altijd lekker. Met een wijntje erbij bleven verscheidene deelnemers tot na 23:00 hangen op deze doordeweekse dag. Daarna konden de leden van KOOKacht voldaan naar Koekange terugkeren. Barbecue in de tuin bij Lineke en JanOp zaterdag 16 augustus 2008 hield KOOKacht een gezamenlijke barbecue in de tuin bij Lineke en Jan. Zij hebben een grote overdekt terras, want in Nederland weet je het maar nooit. De gastvrouw en gastheer zorgden voor de drank en de prettige omgeving, de overige stellen hadden allerlei gerechten voor op en naast de hete kooltjes gezorgd. De mannen, voorzien van een sloof met eigen logo, verzorgden tijdens de barbecue het eten.
Bijzondere eetervaring van Henk en Marlike in GriekenlandWe waren met onze auto en tent aan het zwerven in Griekenland in de zomer van 1994.
Daar eilanden een grote aantrekkingskracht hebben op ons, omdat het Griekse leven daar nog het puurst is, besloten we met de boot over te varen naar het eilandje Tinos vlak bij Athene.
In afwachting van de boot de volgende ochtend, zochten we een campinkje en een lekker eettentje. We werden naar de "keuken" verwezen, hetgeen gebruikelijk is in Griekenland, om de bestelling te doen. Er draaiden drie lamsbouten aan het spit en de zeer vrolijke Griekse kok gaf aan dat er vandaag lam op het menu stond. Hij liep met ons naar de lamsbouten, tilde er een van het spit en vroeg, met de bijl in de hand, hoe groot ons stuk lam moest zijn. Hij wees daarbij een stuk aan, waar een heel weeshuis van had kunnen eten. We wezen per persoon een stuk aan. De kok hakte het stuk af, legde het op een groot stuk vetvrij papier, hakte vervolgens het stuk in meerdere stukken en strooide er rijkelijk zeezout, tijm, en rozemarijn overheen. Vervolgens pakte hij de vier punten van het papier vast en vouwde het als een knapzak dicht. Gewapend met ieder onze "knapzak" gingen wij aan de lange tafel zitten. We kregen een grote schaal Griekse salade, huisgemaakt Retsina-wijn en vouwde onze knapzak open... We hebben ons hele leven nog nooit zo lekker met onze handen zitten eten! Nu begrepen we waarom er zo veel chique auto`s voor de deur stonden.....het was een koningsmaal! Eten bij een Franse baronTijdens zijn studententijd ging Paul voor een stageperiode naar de Universiteit van Reading in Engeland. Daar heeft hij een aantal maanden samengewerkt met Antoine de Courcel, een Franse student uit Parijs. Antoine liep nooit te koop met zijn privé-leven, maar hij kwam wel uit gegoede huize. Zijn vader was ambassadeur geweest van Frankrijk in Engeland en Antoine had onder andere op Eton College gezeten, een privé school voor de high society. Echter Antoine gedroeg zich nooit als zodanig; sterker nog, hij deed er bijna alles aan om zo gewoon mogelijk door het leven te gaan. Dat Antoine uit gegoede huize kwam, bleek toen hij een keer een paar van zijn collega's voor een diner bij hem thuis uitgenodigd had. Wat hij daar voorschotelde, zowel in eten als in drank, was van hoge standaard. Paul lust graag een malt whisky, dus hij serveerde hem een perfect glas whisky vooraf. Daarna moest Paul ook nog maar even een andere malt whisky proberen uit zijn voorraadkast. Na het aperitief schotelde hij een vijf gangen diner voor, geheel zelf bereid en uiteraard voorzien van een bijpassende wijn voor elke gang. Het eten was voortreffelijk en de flessen wijn ging zonder probleem op. Elke combinatie eten en wijn was om in te lijsten en het is nog steeds jammer dat Paul de verschillende gerechten vergeten is. Wat Paul nog wel weet, is dat hij en Antoine de fles dessertwijn met z'n tweeën soldaat gemaakt hebben, de andere collega's waren al afgehaakt. Na afloop van het diner kwam uiteraard koffie met cognac op tafel. Nu lust Paul absoluut geen koffie, maar de uitstekende Franse cognac liet hij niet aan zijn neus voorbij gaan. Een aantal jaren later ging Paul en Atty op bezoek bij Antoine in Parijs. Hij woonde toen in een prachtig appartement, grenzend aan Jardin du Luxembourg. Paul en Atty werden ontvangen met champagne, Antoine's vrouw kwam daar namelijk vandaan. Het diner daarna bestond uit het beste deel van een everzwijn, uiteraard met een perfect passend glas wijn erbij. Bijzonder ontmoeting op Sardinië
Een van de bezigheden van Paul is fietsen. Niet op een oud barrel, het liefst op een racefiets en dan tochten maken. Al ruim tien jaar gaat hij met een groep vrienden, onderling bekend onder de naam LBK (volg deze link voor info), elk voorjaar een week fietsen in de bergen. Bij voorkeur in een land aan de Middellandse Zee, want daar zijn niet alleen bergen, het eten en drinken is daar in het algemeen ook van goede kwaliteit. LBK heeft nooit de ambitie om de Tour de France te rijden, overdag een stuk fietsen met een paar klimmetjes en 's avonds afsluiten met een goed diner en een lekker wijntje staat voorop. Hoewel LBK wel eens zelf kookt, bezoeken ze meestal een lokaal restaurant. Gezien het feit dat ze na afloop in de meeste gevallen van de restauranteigenaar nog een drankje van het huis krijgen aangeboden, geeft het wel aan dat de nodige spijs en drank in een goede sfeer genuttigd is. De meeste Europese landen aan de Middellandse Zee heeft LBK al bezocht. Zo hebben ze in mei 2000 op Sardinië een week rondgefietst. Op een zondagavond gaan ze op advies van een plaatselijke reisagente naar een restaurant in Bonacardo. De entourage van het restaurant ziet er aantrekkelijk uit en nadat ze de eigenaar verteld hebben dat ze via "Sardegna Ways" hier terecht zijn gekomen, is LBK al gauw verzeild geraakt in eten en drinken. Alles smaakt uitstekend. Naast hun tafel zit een grote groep Sardijnen, verder is het vrij rustig in het restaurant. Het diner is haast ten einde als één gast uit de groep Sardijnen zijn gitaar pakt. Hij begint vervolgens te spelen en wat LBK dan te horen krijgen overtreft alle verwachtingen. Het lijkt wel of hij met zijn uitschuifbare vingers over de snaren danst. Soms speelt hij slechts met één hand met in zijn andere hand een klein sambaballetje of hij bespeelt de gitaar buiten de hals. Volgens een LBK-er speelt hij ook nog eens driestemmig dus we hebben te maken met een wereldartiest. Zijn naam is Peppino D'Agostino en komt oorspronkelijk van dit eiland maar is zo'n vijftien jaar geleden naar Amerika verhuisd. Hij geeft masterclasses en toert door de hele wereld. De stemming zit er al aardig in en een drietal personen uit het gezelschap Sardijnen verlaten het restaurant om even later terug te komen met gitaar en mandoline. Het trio brengt vervolgens een aantal traditionele Sardijnse liedjes ten gehore. Met name de stem van de 65+er, die regelmatig zijn keel met rode wijn moet smeren en zijn longen asfalteert, is erg opmerkelijk. Na een paar liederen gaat Peppino ook nog eens meespelen. Tot slot sluit Peppino de gehele sessie af met een paar solonummers. Ruim na middernacht verlaat LBK het restaurant. Zowel geestelijk als lichamelijk voldaan. |
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)